| Informatie | Bijwerkingen | Slaapproblemen | Belangrijk | Merknamen | Opiumwet |
Signaleren van bijwerkingen:
Om de schade van bijwerkingen zoveel mogelijk te beperken, is het belangrijk dat deze snel worden opgemerkt. Het kan voor u als ouder daarom handig zijn om een dagboek bij te houden.
In een dagboek kunt u het gedrag van uw kind dagelijks bijhouden.
Het is belangrijk dat u hiermee begint voordat uw kind de medicijnen gaat gebruiken en dat u hiermee doorgaat, ook wanneer de dosis wordt verhoogd of verlaagd. U kunt op deze manier altijd nagaan of er veranderingen in het gedrag van uw kind optreden en of deze het gevolg zijn van het medicijngebruik.
Wanneer u merkt dat er bij uw kind bijwerkingen optreden, is het verstandig contact op te nemen met uw arts. In overleg kan de behandeling dan worden aangepast of gestopt. Het kan ook zijn dat bijwerkingen van korte duur zijn en dus weer overgaan. Toch kan er gedurende die periode een, voor uw kind of voor
uw gezin, belastende situatie ontstaan.
U kunt dan altijd, na overleg met de arts, beslissen de behandeling aan te passen of te stoppen. U als ouder heeft een belangrijke rol bij het bepalen van de beste behandeling voor uw kind!
Onverwachte effecten:
Bij veel mensen met autisme werken bepaalde chemische stoffen in de hersenen anders dan bij mensen zonder autisme. Mensen met autisme kunnen daardoor anders reageren op gebruikte medicijnen dan verwacht wordt. Zo kan het gebeuren dat iemand met autisme totaal ongevoelig blijkt voor een dosis waar iemand anders van buiten westen raakt. Hieronder worden nog enkele onverwachte effecten besproken. Bij ieder effect wordt een voorbeeld gegeven.
• Paradoxale effecten:
Veel mensen met autisme kunnen paradoxaal reageren op een voorgeschreven medicijn. Dit wil zeggen dat het effect van het medicijn tegengesteld is aan wat er verwacht wordt. Voorbeeld: Jan heeft last van angstaanvallen en slaapproblemen. Om Jan te kalmeren schrijft de arts Diazepam® voor. Maar in plaats van rustig te worden, wordt Jan juist opgewonden en agressief. Het medicijn werkt bij Jan paradoxaal.
• Dubbelzijdige effecten:
Een medicijn wordt vaak voorgeschreven om een bepaald (gedrags)probleem te verminderen. Het is mogelijk dat het (gedrags)probleem inderdaad vermindert, maar dat tegelijkertijd een ander probleem wordt verergerd of ontstaat. Voorbeeld: Janine heeft regelmatig last van ernstige epileptische aanvallen. Hiervoor wordt Depakine® voorgeschreven. De epileptische aanvallen komen daardoor minder vaak voor, maar Janine is nu wel overactief, meer prikkelbaar en heeft last van slapeloosheid. Het medicijn heeft bij Janine een dubbelzijdig effect.
• Lange termijn effecten:
Er zijn twee soorten lange termijn effecten. Ten eerste kunnen er na langdurig medicijn gebruik plotseling ernstige bijwerkingen optreden. Ten tweede kan het gebeuren dat het kind minder goed gaat reageren op het medicijn.
◦ Voorbeeld 1:
Joop is erg in zichzelf getrokken.
Hij zit vaak urenlang in een hoekje op een zonnebril te tikken.
Het is moeilijk met Joop contact te maken. Er wordt besloten Joop Orapa te geven om hem uit zijn isolement te halen.
De eerste tijd werkt het medicijn uitstekend en het gedrag van Joop verbetert sterk.
Na 2 jaar begint Joop steeds vaker rare bewegingen te maken, vooral met mond, kaken en tong. Dit noemt men tardieve dyskinesie. De behandeling met Orapa wordt gestopt.
Pas na enkele maanden beginnen de bewegingen bij Joop te verdwijnen.
◦ Voorbeeld 2:
Frank is erg prikkelbaar, hij reageert sterk op geluiden en is soms erg agressief.
De arts schrijft Clonidine voor. Dit medicijn zorgt ervoor dat Frank minder prikkelbaar is. Daardoor is hij minder agressief en hebben zijn ouders beter contact met hem.
Na vier maanden lijkt Frank weer terug te vallen in zijn oude gedrag: Frank is minder gevoelig geworden voor Clonidine.
Dit wordt tolerantie genoemd.
De effecten die hier aan bod zijn gekomen, kunnen optreden bij medicijn gebruik.
Dat wil niet zeggen dat het werkelijk zal gebeuren. De kans op één van deze effecten is zeer afhankelijk van het medicijn de gebruikte dosis en het kind.
Uw arts kan u vertellen welke bijwerkingen kunnen optreden bij een bepaald medicijn en hoe groot de kans daarop is. Het is heel belangrijk dat u als ouder zowel de positieve als de negatieve effecten van het medicijn kent.
Pas dan kunt u goed beslissen of u wel of niet wilt dat uw kind een bepaald medicijn gaat gebruiken.